Która z nazw lepiej brzmi jako nazwa marki obuwia sportowego – Nike czy Adidas? Ciekawe pytanie, prawda? Jeśli chodzi o źródłosłów, to chyba jednak Nike. W końcu to imię bogini zwycięstwa, której dyskretna pomoc zawsze się przydaje mistrzom koszykówki czy sprintów walczącym o kolejne sukcesy sportowe. Nazwa Adidas pochodzi z kolei po prostu od imienia i nazwiska właściciela firmy, Adolfa „Adiego” Dasslera. Co prawda, próbowano ją „usportowić”, wprowadzając wtórne tłumaczenie skrótowca Adidas jako pierwsze litery wyrażenia „All day I dream about sport” – cały dzień mażę o sporcie. Ale to długie i, jak już tu napisano, wtórne. Z drugiej strony, z dwóch wymienionych marek, to właśnie buty Adidas mają dłuższą tradycję na rynku. Firma powstała o kilkadziesiąt lat wcześniej od Nike. Co ciekawe, Nike nie było również bardzo długo dostępne w dużej części Europy – na rynkach państw znanych jako „demoludy”, czyli np. w Polsce. Jako, że jedyne profesjonalne buty sportowe, które, za ciężkie pieniądze, mogliśmy kupić (rzadziej legalnie, częściej przywożone przez drobnych handlarzy z Niemiec,) były to buty Adidas – zapomnijmy o rodzimych, rozpadających się „relaxach”, całość obuwia sportowego zaczęto wkrótce nazywać po prostu „adidasami”. Zresztą jeszcze dziś możemy się spotkać z sytuacją, gdy starszej daty matka albo dziadek mówią do swojej pociechy coś w stylu: „Trzeba by ci kupić nowe adidasy. Chodź do sklepu Nike”. Jak widać, dla wielu Polaków nie wszystkie „adidasy” to buty Adidas. Ot, ciekawostka.